Vurn on

 

Er worden in de voetballerij wekelijks massaal dezelfde onderbroeken gedragen. Sommige spelers gaan altijd als laatste het veld op, of juist als eerste. Het tikje van de keeper, in de maag van de laatste man. De kauwgom uitgespuugd op de helft van de tegenstander. Eerst de linker sok aan en dan de rechter. Miljoenen-budgets zijn afhankelijk van dit soort bijgeloof en natuurlijk is dat allemaal onzin. Of toch niet?
Sinds ik namelijk weer Eredivisie Live heb, heeft Ajax nog geen punt verloren. U mag mij danken. Ik heb even overwogen om mijn abonnementje bij Jeroen Slop te declareren, maar daar zie ik vanaf. Onze veelgeplaagde financieel directeur moet nog wat kosten van diverse Ajax-rechtszaken boekhoudkundig in goede banen leiden, dus die 15 Euro in de maand betaal ik wel gewoon zelf. Dat scheelt weer een formuliertje.
Natuurlijk wint Ajax niet acht keer achter elkaar omdat ik Eredivisie Live heb. Voor de zekerheid ga ik het niet opzeggen, om te kijken of Ajax dan opeens verliest, maar de werkelijke reden is veel logischer.
De echte reden is een compact bundeltje spieren van 1 meter 67, dat vandaag (woensdag) 23 jaar wordt. Proficiat, Vurnon! Anita doet mij denken aan een Winzip-bestandje. Een compressed file. Als je hem uitpakt krijg je Clarence Seedorf, Eyong Enoh en Nigel de Jong. Dat zit allemaal in dat gecomprimeerde kereltje, dat Ajax momenteel vastberaden naar kampioenschap nummer 31 stuurt. Mocht je nog twijfelen, kijk dan even wat beelden terug van de laatste twee maanden.
Vurnon heeft een paar seizoenen goed om zich heen gekeken. Werd noodgedwongen misbruikt op plekken in het elftal, waar het de dienstdoende trainer op dat moment het beste uitkwam. Maar je zag hem opletten en leren. Je zag hem denken. Als ik later groot ben, speel ik verdedigende middenvelder en er is geen mens die me daar nog weg krijgt. En aldus geschiedde.
Inmiddels kan ik een wedstrijd van Ajax volkomen relaxed bekijken. Zolang Anita verdeelt en heerst komt het allemaal goed, zo weet ik zeker. Ik denk zelfs dat Vurnon tegenwoordig als eerste op het wedstrijdformulier staat. Frank de Boer wisselt soms wat warrig, maar hij is niet blind. Frank is een coole winnaar en dat is onze nummer 5 ook.
Met de borst vooruit en voor niemand bang is hij overal tegelijk. Voor een tegenstander is het om mismoedig van te worden. Je slaat je achttien keer voor je Zweedse hoofd, als je de bal weer eens kwijt raakt aan die pakweg 60 kilogram zware terriër. Om de toeschouwers wakker te houden, laten ze in sommige stadions oud-keepers een ereronde lopen. Anders tukt het brave volk in. Maar wij hebben Vurnon. Geen Ajacied die verslapt, want Anita zet de boel op scherp. Ook en zelfs om half één, in elk willekeurig stadion.
Zeg tegen iemand die niks met voetbal heeft, dat Anita een grote jongen geworden is, en je ligt binnen het half uur in een donker kamertje onder een dekentje, op een monitor naar je eigen hartslag te kijken. En terecht, want het klinkt ook vreemd, voor iemand die niet weet dat Anita ‘Vurnon’ van voren heet. Zijn enorme voetbalpotentie dringt nog steeds niet tot het hele land door.
Ook in Rotterdam en omgeving weten ze hem nog niet op waarde te schatten. Afgelopen maandag noemde René van der Gijp hem ‘geen bijzonder talent’. Er schijnt een artikel in het AD te hebben gestaan, waarin 10 redenen genoemd werden, waarom Ajax kampioen wordt. Geen woord daarin over Anita. Vind ik vreemd.
Maar misschien komt dat ook wel, omdat wij zelf altijd hele boeken vol schreven over de Van Bastens, Bergkampen en Kluiverts van deze wereld. En denkt de rest van het land dat we de daadkrachtige waterdragers in Amsterdam niet genoeg waarderen. Maar niets is minder waar. Mochten we alsnog kampioen worden, dan komt dat natuurlijk door de doelpunten van Bulyikin, De Jong en Sulejmani. Door de geniale momenten van Eriksen en het opstomen van Vertonghen en Van Rhijn. Natuurlijk ook door de linkse hattrick van Ebecilio en de herboren Janssen en klemvaste Vermeer.
Maar tussen al die helden is er toch nog eentje, die er met kop en schouders fier bovenuit steekt. Gewoon zonder krukje. Ik twitterde het een tijdje geleden wat lacherig, maar hij maakt het richting einde competitie meer en meer een niet ondenkbare werkelijkheid:

‘Wil je kampioen worden? Sms ‘VURN ON’ naar 2012’

Ron Schiltmans